In het kader van opvoeden als gelovige en ontspannen als een kind, of ontspannen geloven en opvoeden als een kind, of ontspannen opvoeden en geloven als een kind – het kan allemaal – had ik een mooi blog in gedachten over ‘vadertje en moedertje’. Alleen worden mijn gedachten momenteel totaal in beslag genomen door iets heel anders, dus schrijf ik daar maar over.
Iedereen heeft zo zijn ‘guilty pleasures’ en die van Rob en mij is zoeken naar huizen waar we zouden willen wonen. Altijd als we op vakantie zijn kijken we rond met in ons achterhoofd de vraag: “zouden we hier willen wonen?” We zijn zelfs een keer in Hongarije op vakantie geweest naar aanleiding van een krantenartikel waarin stond dat er veel kasteeltjes op de markt kwamen nu de muur gevallen was. Dat was 1994. We hebben toen met de kinderen in een ruïne rondgelopen die boven op een heuvel lag met uitzicht op drie dalen. Het was heet en doodstil, de kinderen klauterden over de resten van de dikke muren en wij genoten van het uitzicht en bedachten waar de huiskamer zou komen. read more
When they are between nine and twenty-four months I like them the most. They become mobile and go out to discover. I can watch such a child for hours. Everything is being touched, picked up, looked at, tasted and shaken. Everything is being tested; what happens when I throw it? Can I tear it? What sound does it make when I hit the table with it, or the floor, or my brother? How does sand feel, and dirt, gravel, plants? What happens when I squeeze it? Some children hear with everything they do: “no”, “don’t”, “stop”, “dirty”, “dangerous”, “stay away”.
Home